Op 2 maart 2010 begon het proces tegen 13 dierenactivisten ondanks de harde kritiek die werd geuit hieromtrent door onder andere politici, lokale beroemdheden en Amnesty International.

Om goed te begrijpen wat er aan de hand is en waarvan deze mensen beticht worden (wat in feite zeer vaag omschreven is, handig om te veroordelen uiteraard) zal ik de onstaansgeschiedenis van dit proces moeten schetsen. Voor de betichtte dierenactivisten begon dit allemaal op 21 mei 2008.

In de vroege ochtend van 21 mei 2008 bestormde de Oostenrijkse politie met getrokken wapens de woningen van de ‘verdachten’. De deuren werden ingeslagen, de ‘verdachten’ onder schot gehouden en gearresteerd terwijl het huis volledig werd doorzocht naar bewijsmateriaal in het kader van ‘Operation Pelzteir’ uitgevoerd door SOKO ‘Pelztier’ (Operatie Pelsdier uitgevoerd door een onderzoeksteam genaamd ‘Pelsdier’)

Die Zeit

Vergangenen Mittwoch durchsuchten Beamte in den frühen Morgenstunden 23 Wohnungen in ganz Österreich, holten die schlafenden Bewohner zum Teil mit gezogener Waffe aus ihren Betten, durchkämmten Büros und transportierten hunderte Kisten Beweismaterial in Lieferwägen ab.

Volgens wikipedia (bronnen staan daar trouwens vermeld):

Am 21. Mai 2008 wurden im Zuge einer österreichweiten Razzia durch die Polizei neun Tierrechtsaktivisten und eine Tierrechtsaktivistin unterschiedlicher Tierrechtsorganisationen, darunter drei VGT-Aktivisten,[9] unter anderem VGT-Obmann Martin Balluch, festgenommen und 105 Tage in Untersuchungshaft genommen.[10] Bei den 23 Hausdurchsuchungen wurden umfangreiche Beschlagnahmungen vorgenommen, darunter auch der Großteil der Infrastruktur des VGT inklusive Spenderdatenbanken, Buchhaltung und die Konto-Zugangsdaten.

Tijdens de razzia werden dus alle gegevens en de volledige boekhouding van de dierenrechtenorganisatie van Martin Balluch (VGT) in beslag genomen en werden de ‘verdachten’ als criminelen opgesloten voor 105 dagen.

En waarvan worden ze nu precies allemaal beticht? Dat is een goede vraag. U neemt misschien aan dat het wel erg ernstige feiten moeten zijn en dat er wel een sterke bewijslast moet zijn om tot dergelijke middelen over te gaan. Men gaat toch niet zomaar met getrokken wapens willekeurig huizen binnen? Wel…misschien doen ze dit toch, want…

Volgens Zeit.de werden volgende feiten aangehaald om de huiszoeking te staven:

ein Buttersäureanschlag auf eine Filiale der Firma Kleider Bauer, einem österreichischen Textilkonzern, der Pelz in seinem Sortiment führt; das Verkleben des Türschlosses bei einem weiteren Bekleidungsgeschäft sowie ein Buttersäureanschlag auf das Auto der Pressesprecherin der Firma Kleider Bauer. Außerdem soll sie im Februar 2008 beim Verlassen der Unternehmenszentrale von militanten Tierschützern “attackiert und gefährlich bedroht” worden sein.

De terroristische daden bestonden dus uit het volgende:

1.sloten toekleven met lijm, een beetje zoals Quick en Flupke
2. Boterzuur: een ‘zeer gevaarlijk’ goedje te vinden in onder andere enkele ongeloofelijk stinkende kaassoorten…lees er hier meer over: boterzuur
3. ‘Activisten’ zouden iemand ‘aangevallen’ hebben en ‘bedreigd’. Wat natuurlijk niet goed te keuren is als dit effectief zou gebeurd zijn. Het hangt er natuurlijk ook vanaf wat er bijvoorbeeld begrepen wordt onder ‘bedreiging’.

Deze daden worden trouwens niet toegeschreven (toch niet rechtstreeks) aan de mensen die nu op de beklaagdenbank zitten. Neen, ze zouden hiertoe de opdracht gegeven hebben…en dus een criminele organisatie opgebouwd hebben achter de schermen van een ‘legale protestorganisatie’ die hun snoode lijmaanslagen zou verbergen.

Dit is uiteraard allemaal mogelijk dankzij een erg vaag omschreven wet die het mogelijk moet maken hard op te treden tegen terroristen enzoverder…De kritiek op deze wet, meer bepaalde paragraaf 278a neemt dan ook terecht toe. Wat mij vooral opvalt is dat het mij zelfs ondanks de vage omschrijving van deze specifieke paragraaf onwaarschijnlijk lijkt dat Martin Balluch (leider van VGT) en andere dierenrechtenactivisten vervolgd kunnen worden. U kunt de bewuste paragraaf hier terugvinden in een parlementaire vraag die gesteld werd naar aanleiding van de politie acties tegen de activisten.

De paragraaf vermeld namelijk dergelijke zaken zoals mensenhandel, radioactief materiaal, … Het is wel erg interessant om te zien dat dierenactivisten (en misschien ook milieuactivisten binnenkort) aan het lijstje worden toegevoegd van gevaarlijke terroristen zoals Osama Bin Laden en vrouwenhandelaars zoals uit de bekende televisieserie Matroesjka’s.

Ik zal binnenkort uitvoerig berichten over het proces zelf en over de aanklagen die tegen de beschuldigden worden gemaakt (variëren van brandstichting tot lijmaanslagen tot…).

Indien u ondertussen zelf meer wil bijlezen over de ‘Tierschutzcausa’ en Martin Balluch kan ik volgende sites aanbevelen:

Blog van Martin Balluch

Tierschutzcausa

Tierschutzprozess

De blog Tierschutzprozess geeft een overzicht per procesdag weer en is een hele boterham om te lezen, maar levert wel interessante informatie op.

Deze post kan je ook terugvinden op de dierenbevrijdingsblog

Een paar dagen geleden las in een bijzonder lachwekkend artikel in de krant. Enfin, het zou lachwekkend wezen als ‘t niet zo triest was. De titel is: “Bomen die zonnepanelen hinderen geval per geval bekijken”. Ik citeer het hele geval hieronder:

Vlaams minister van openbare werken Hilde Crevits is niet van plan een eenvormige regeling uit te werken voor bomen langs gewestwegen die aanleiding geven tot rendementsverlies van zonnepanelen. Dat blijkt uit haar antwoord op een schriftelijke vraag van Sas Van Rouveroij (Open Vld). Eerder wees Milieuminister Schauvliege erop dat Crevits bevoegd is voor de behandeling van aanvragen tot het snoeien van dergelijke overhangende bomen.

“Omwonenden die menen rendementsverlies te lijden omwille van de schaduw van bomen langs wegen kunnen zich steeds beroepen op artikel 544 van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot abnormale hinder. De grens tussen normale hinder en overlast is evenwel zeer fijn en moet geval per geval worden bekeken. Het is moeilijk hierin een algemene lijn te trekken”, aldus minister Hilde Crevits.

Laat ik nu eens denken dat de bomen er meestal al stonden. En die dingen krijgen niet alleen jaar in, jaar uit bladeren, nee, ze groeien ook nog eens. Wie kon dat nu denken? Ik heb het niet op politici, maar het moet gezegd, ons Hilde had blijkbaar een lucide moment.

Op hbvl.be vond ik een passende cartoon, die meer dan genoeg duidelijk maakt wat ik daar allemaal van denk. We hoeven er dus niet veel woorden meer aan vuil te maken…

Zon en bomen geven als resultaat schaduw!

De Galveston Daily rapporteert over een andere milieuramp in verband met het bedrijf BP. In Texas City is BP er in ‘geslaagd’ grote hoeveelheden Benzeen te laten ontsnappen in de atmosfeer en dit gedurende een periode van 40 dagen sinds april. Benzeen is trouwens een carcinogeen en wordt dus in verband gebracht met verschillende vormen van kanker.

Hier is de link naar het artikel: Galveston daily: BP

At BP’s Texas City refinery, more than 400 pounds a day of benzene — 40 times the state reportable levels — was released during a 40-day period

BP officials said more than 500,000 pounds of pollutants and nonpollutants were released while the company increased flaring as they tried to repair a compressor on the faulty unit.

Dus er is reeds sprake van twee ‘rampen’ op korte tijd door één en hetzelfde grote bedrijf…en in hetzelfde land: the United States of America. Een land gevuld met halve gare extreem-rechtse commentatoren en ‘news pundits’ die er hun hand niet voor omdraaien om dergelijke rampen om ‘de groenen’ en de ‘socialists’ te steken. Een greep uit het aanbod…

Rush Limbaugh (sarah palin fan en zo rechts als maar kan zijn):

Een kort maar belangrijk bericht dat met plezier genegeerd wordt in de VS: Dick Cheney en de deregulatie van de republikeinen ligt aan de basis van deze olieramp…er waren dus niet teveel regels, maar te weinig (natuurlijk beseffen sarah palin fans dit niet wegens te ingewikkeld):

Dit spreekt natuurlijk alles tegen wat Sarah Palin en de right wing pundits zitten uit te kramen: Sarah Palin: olieramp is schuld van de groenen

De boogschap van Sarah Palin op facebook (daar spendeert ze blijkbaar het meeste van haar tijd):

This is a message to extreme “environmentalists” who hypocritically protest domestic energy production offshore and onshore. There is nothing “clean and green” about your efforts. Look, here’s the deal: when you lock up our land, you outsource jobs and opportunity away from America and into foreign countries that are making us beholden to them. Some of these countries don’t like America. Some of these countries don’t care for planet earth like we do – as evidenced by our stricter environmental standards.

Ja, de VS is één van de slechtste landen wanneer het over milieu gaat (of dierenwelzijn), maar natuurlijk zijn dat allemaal leugens want de VS is ‘the greatest nation on earth’.

Your hypocrisy is showing. You’re not preventing environmental hazards; you’re outsourcing them and making drilling more dangerous.

Het is uiteraard mijn schuld…negeer gewoon de lakse regels en het weigeren om zelfs deze lakse regels na te leven. Negeer wat bedrijven uitsteken uit hebzucht en winstbejag…neen neen, het is de schuld van de groenen. Ja, wij zijn des duivels.

In het licht van het bovenstaande clipje, hoe is het mogelijk dat iemand dit serieus neemt? Wel:

It’s not hard to understand the phenomenon of Sarah Palin once you fully accept that at least 25 percent of Americans are stupid. A little less than a quarter of Americans think the Sun revolves around the Earth. Only 53 percent know how long it takes for the Earth to revolve around the Sun. A shocking 41 percent of Americans think humans and dinosaurs lived together at the same time (you can blame the Flintstones for that one).

Hier is nog een wat Sarah Palin:

Om te beginnen, laten we het artikel van hln.be even citeren.

Sarah Palin kan het niet laten: in een berichtje op haar Facebook-pagina legt ze de schuld van de olieramp in de Golf van Mexico bij “extreme milieubeschermers”. Zij dringen volgens Palin te veel aan op strenge regels voor olieboringen op het land en daardoor moeten oliebedrijven in diepe stukken zee gaan boren.

“Het enige wat jullie doen is onze energie-ontwikkeling tegenhouden, wat de invloed van andere landen doet toenemen en ons minder veilig en welvarend maakt op een vuile planeet”, schrijft ze. “Boringen diep in zee genieten niet onze voorkeur, maar jullie protesten, processen en leugens over olieboringen op het land of vlak voor de kust maken het onmogelijk om op veilige plaatsen te boren. En dat moeten jullie nu toegeven. De tragische ramp in de Golf van Mexico is daar een bewijs van.”

Ons Sarah vergeet wel even te vermelden dat het grootste probleem hierbij was dat BP geen plan had als ‘t misliep, en nog veel erger, zijn eigen veiligheidsprocedures straal negeerde. Het bewijs daarvan kunt u elders op deze site vinden. En op nog veel andere plaatsen. Maar waarschijnlijk zijn dat slechts details…

Nu, gegeven Sarah’s IQ, is het wellicht voor iedereen duidelijk dat ze dit niet zelf bedacht heeft. Als we dan ook nog eens in aanmerking nemen dat het niet de mensen van Greenpeace of Sea Sheperd zijn die haar campagne betaalden, denk ik niet dat we echt ver moeten zoeken wie precies die woorden in haar mond gelegd heeft. Mijn gokje is de olieindustrie.

Natuurlijk zit hier meer achter, de spindoctors van de olieindustrie hebben eindelijk de zondebok gevonden die ze al sinds het begin van deze ramp zochten. Het is dus de schuld van de groene jongens en meisjes. Want zonder hen moesten ze niet gaan boren op gevaarlijke plaatsen. Zonder hen moesten ze geen veiligheidsmaatregelen nemen, natuurlijk. Zonder die groenen waren er geen corrupte ambtenaren die niet alleen hun oogjes dichtknepen, maar ook hun oren en hun neus dichtstopten, en waarschijnlijk dikke handschoenen aantrokken voor ‘t geval dat ze nog iets zouden kunnen voelen. Jaja, die groene jongens en meisjes hebben het gedaan.

En vergis u niet, beste mensen, het werkt. Er zijn effectief mensen die zich daar aan laten vangen. Ongeloofelijk maar waar. Kijk maar naar de commentaren op het artikel.

Als het klopt dat deze boring op die plaats werd gedaan omwille van te strenge regels, heeft ze een punt. Dat neemt echter niet weg dat de verantwoordelijkheid voor deze blunder bij BP ligt en het feit dat ze 2,5Milj liter van dat chemisch spul (corexit) hebben gebruikt is met niks goed te praten.

ik begin meer en meer van dat mens te houden. Ze gaat misschien wel iets te kort door de bocht hier, maar in se heeft ze overschot van gelijk, hoor

Ik geef het niet graag toe, maar ze heeft het hier bij het rechte eind.. Er zijn zware protesten geweest in de VS door milieuorganisaties die kustboringen verhinderden. . Hierdoor zijn oliemaatschappijen verplicht om op haast onmogelijke plaatsen te gaan boren. Dus voor 1x heeft ze wel gelijk..

Ik zeg het niet graag, maar nadenken is ook een kunst. Eéntje die lang niet iedereen onder de knie schijnt te hebben. Sarah is niet alleen. Zal ze wel blij mee zijn. Tenslotte is ze best op haar plaats tussen de rest van de kudde. Meuh!!!

Maar misschien, heel misschien is er een lichtpuntje. Er schijnt er ene wakker geworden te zijn. Zo lijkt het tenminste. Voor ‘t zelfde geld is ‘t natuurlijk show om de gemoederen te bedaren. We willen tenslotte geen olie op de golven gieten, nietwaar?

Zien wat ‘t wordt. Als ‘t nog de moeite is om te zien, tenminste…

Al meer dan een maand (sinds 20 april 2010) is er nu dagelijks gigantisch veel olie in zee aan het lopen. Wie de situatie ook maar enigszins gevolgd heeft, weet dat de zaak aaneenhangt van leugens, bedrog, corruptie, incompetentie en geldlust. The usual stuff in big business dus (en politiek, wat dat betreft). De maffia kan nog veel leren van de olieindustrie, me dunkt. In feite is de ganse zaak een misdaad tegen de mensheid. Zowel de verantwoordelijken van BP, als degenen die verantwoordelijk waren vanuit de overheid om controles uit te voeren en toestemming gaven aan dergelijk megalomaan project zonder grondige analyse van de veiligheidsrisico’s zouden moeten voor het internationaal tribunaal verschijnen. Niet dat ik me de illussie maak dat zoiets ooit zal gebeuren, laat staan dat ze ooit veroordeeld zouden worden moest het wel gebeuren.

Natuurlijk, we zijn allen mee schuldig. We zien bijna dagdagelijks bewijs dat de wereld (en wij dus ook) geregeerd wordt door mensen die thuishoren in een instelling voor geesteszieken. Het probleem is dat we dat met z’n allen ook toelaten. De top van BP zou niet in comfortablele directiestoelen moeten zitten, maar in gecapitoneerde cellen. Hetzelfde geldt voor de aandeelhouders die dergelijke mensen hun mandaat geven, voor politici die daarin meegaan (de vertegenworodigers van het volk, weet u wel?), enzovoort. Deze mensen zijn niet alleen te dom om dergelijke zaken te doen, ze zijn ook nog eens compleet amoreel, en volkomen narcistisch. Kortom, zoals ik al schreef, de maffia is er niets bij. En wij laten het met z’ n allen toe. Kuddedieren, weet u wel? Meuh!!!

Moest u denken dat dit de eerste keer is dat iets dergelijks gebeurd, think again. Al in 1979 was er in de golf van Mexico een gelijkaardige ramp. Maar toen was er nog geen internet, natuurlijk, en waren de zaken veel makkelijker in de doofpot te stoppen. Dat is nu gelukkig wel anders.

Voor een lijstje met olierampen kunt u terecht op die goeie oude wikipedia. U kunt zelfs klaseeren op grootte, datum, plaats, etc… Het is een behoorlijk lange lijst, en blijkbaar ook geen complete. Er zijn er dus nog meer.

De nagel op de kop.

Laten we een aantal zaken eens chronologisch op een rijtje zetten (en dit is slechts een kleine selectie). Ik verwijs ook naar twee eerdere artikels op deze site: “Flop!” en “Olieramp” . Mijn commentaar krijgt u er gratis bij (in mooi blauw).

Olievlek al veel verder dan vermoed: smurrie nu ook aangespoeld op Florida Keys (18 mei).

Het hoofd van de Amerikaanse dienst die verantwoordelijk is voor controles op olieboringen op zee, gaat vroeger dan voorzien met pensioen. Minerals Management Service (MMS) werd fel bekritiseerd voor de lakse controle op het olieboorplatform Deepwater Horizon, dat op 22 april een grote milieuramp veroorzaakte.

Kijkijk, dit is wat men noemt “verantwoordelijkheid nemen”. Tenminste toch in politieke kringen…

Dikke siroopachtige laag olie overspoelt natuurgebieden (20 mei).

Tientallen jaren
De moerasgebieden aan de kust van Louisiana zijn de kraamkamer van de Golf van Mexico. Garnalen, oesters, krabben en vissen leven in de zogeheten wetlands. Het gebied is zeer moeilijk schoon te maken, waardoor de olie nog tientallen jaren schade zal aanrichten.

Op weg naar Atlantische Oceaan
Ondertussen is ook officieel bevestigd wat we dinsdag van verschillende profs hoorden: dat de olievlek is terechtgekomen in de Loop Current, een zeestroming die de olie naar Florida en de Atlantische Oceaan voert.

Slechts tientallen jaren? Wat een geluk…

Getuigen van olieramp in Golf van Mexico: “Alles is dood” (21 mei).

Het ecologische drama dat het dagelijks weglekken van miljoenen liters olie in de Golf van Mexico veroorzaakt is al niet in woorden te vatten, maar daar blijkt het niet mee op te houden. Obama heeft BP bevolen onmiddellijk te stoppen met z’n voornaamste wapen in de bestrijding van de olievlek: het besproeien met Corexit. Dat goedje blijkt niet eens goed te werken voor het verdunnen van de olie, en het is veel giftiger dan vermoed en tout court dodelijk voor al het leven in de oceaan. Het ergst van al: BP wist dat van dag één maar koos ervoor om het product te gebruiken uit winstbejag.

Kankerverwekkend, mutagenetisch en bijzonder toxisch
Corexit, zo blijkt, is in veel landen zelfs verboden, wegens aangetoond dat het kankerverwekkend, mutagenetisch (het verandert de genen van een organisme, of, om het simpel te stellen leidt tot mutaties bij vissen en zeedieren inclusief koralen) en het is bijzonder toxisch. Er zijn op z’n minst 12 andere middelen die veel effectiever en veiliger zijn. Waarom koos BP dan voor Corexit?

Kwestie van public relations
Er zijn twee redenen. Een eerste heeft te maken met public relations. BP, dat al 15 procent van z’n beurswaarde zag verdwijnen sinds de ramp, heeft er alle belang bij dat naar de buitenwereld toe zo weinig mogelijk te zien valt over de ware schade die de ramp aanricht. Corexit is op dat gebied handig. Het lost de olie niet op, maar “breekt” die. Lees: het vermindert de kans van storende plaatjes van een dikke oliepasta die de kusten en de daar levende dieren versmacht. Het maakt de olie geenszins minder vervuilend, het ziet er alleen beter uit.

U merkt wat telt. Niet de natuur, niet uw gezondheid, wel hun PR en hun beursnotering…

BP trekt zich niks aan van verbod en sproeit gewoon door met kankerverwekkend gif (25 mei).

Afgelopen week gaf de Amerikaanse milieubeschermingsdienst EPA olieconcern BP een ultimatum om te stoppen met het besproeien van de olievlek in de Golf van Mexico met het uiterst giftige en kankerverwekkende Corexit. Dat ultimatum is zondagavond afgelopen, maar BP trekt zich daar niks van aan en sproeit gewoon door. Jean-Michel Cousteau waarschuwt ondertussen dat de ramp zwaar onderschat wordt en dat de gevolgen merkbaar zullen zijn tot in Europa en zelfs tot aan de noordpool. Hij heeft het over een catastrofe die niet alleen de natuur “tientallen jaren” zal teisteren, maar die ook tienduizenden jobs gaat kosten.

Volgens BP zijn er geen alternatieven voor Corexit, en het vecht de door Obama-administratie opgelegde verbod aan met een 12-pagina’s tellend juridisch document. De firma heeft commerciële banden met Nalco, de makers van Corexit. Het verdiende al meer dan 40 miljoen aan het gebruiken van het verdunningsmiddel bij het bestrijden van de olieramp in de Golf.

Corexit is in veel landen verboden, wegens aangetoond dat het kankerverwekkend, mutagenetisch (het verandert de genen van een organisme, of, om het simpel te stellen leidt tot mutaties bij vissen en zeedieren inclusief koralen) en het is bijzonder toxisch. Er zijn op z’n minst 12 andere middelen die veel effectiever en veiliger zijn.

Topkill
BP herhaalde dat het onderzoekt om het olielek te dichten met cement. De operatie zou morgen van start kunnen gaan, een dag later dan eerst aangekondigd. Hayward schat de kans op succes op 60% à 70%.

Maar ondanks de “goede bedoelingen” van BP, komen er elke dag berichten binnen die de vragen doen rijzen over de echte intenties van het bedrijf. Eerst was er chantage van vissers die wilden helpen bij de opkuis – ze moesten een papier tekenen dat ze nooit schadeclaims tegen BP omtrent de ramp zouden indienen. Nu blijkt dat het laboratorium waar alle samples die plaatselijke mandatarissen van de milieudiensten van de overheid nemen om aan te tonen hoe verontreinigd het water is, worden uitgevoerd door een bedrijf dat als grootste klant, u raadt het, BP heeft.

Draaideur
Het is maar één voorbeeld van wat de “draaideur” tussen de Amerikaanse overheid en de petroleumindustrie wordt genoemd. Sylvia Baca, deputy assistant secretary van de Minerals Management Service, het overheidsbureau dat offshore drilling reglementeert en toekijkt op de naleving van die reglementen, en nu dus ook BP op de vingers moet kijken bij de ramp in de Golf, blijkt daarvoor acht jaar voor BP te hebben gewerkt.

Alleen BP mag dieren redden
Nog zo’n mooie: dierenorganisaties en vrijwilligers die willen helpen om door de olie getroffen beestjes te helpen, hebben van de overheid te horen gekregen dat ze dat niet mogen. Want, zegt de overheid, BP moet dat betalen, maar dat impliceert wel dat BP zelf mag kiezen welk “bedrijf” het daar voor inzet.

Hier zitten twee zaken achter. Eén: de schadevergoeding die BP te wachten staat, wordt voor een groot deel berekend op hoeveel dieren zijn gestorven. Het bedrijf heeft er dus alle belang bij dat zaakje in de hand te houden. Twee: de Oil Pollution Act van 1990. Die stelde na de Exxon Valdez-ramp dat de vervuiler verantwoordelijk is voor het opkuisen.

Ziet u, om één of andere reden geloof ik niet in politiek, en zeker niet in de macht van de politiek. Die is er namelijk niet. Dit is het zoveelste bewijs daarvan.

Ik geloof wel in corruptie en domme politici. Die oil pollution act is in wezen een prachtig instrument voor oliemaatschappijen om zoveel mogelijk in de doofpot te steken. En daar maken ze bij BP wel erg dankbaar gebruik van.

Olieramp veranderde niets: VS deelt nieuwe vergunningen uit (25 mei).

Er is niets veranderd sinds president Barack Obama een nieuwe wet over olieboringen voor de Amerikaanse kust goedkeurde. Zelfs na de olieramp in de Golf van Mexico werden verschillende nieuwe vergunningen voor allerlei soorten boorprojecten toegekend.

Moet ik mij verbazen daarover? Wel…

Waarom BP liegt over de olieramp in de Golf van Mexico (26 mei).

Met de dag wordt de omvang duidelijker van de ramp die het olielek op 1.500 meter diepte in de Golf van Mexico veroorzaakt. In dit artikel ondermeer: mensen in Louisiana worden ernstig ziek van de olie en vooral de chemicaliën die op de vlek worden gespoten; hoe BP blunderde op het olieplatform en waarom dat zo belangrijk is; hoe corrupt en onprofessioneel de controle op veiligheid van olieplatformen is; hoe de BP-topmannen de zaak manipuleren en waarom BP er alle belang bij heeft om de waarheid te verdraaien.

Volgens de onderzoekscommissie van het Amerikaanse Congress waren er al minstens 24 uur voor de ontploffing duidelijke tekenen dat het ernstig mis aan het lopen was met de oliebron. In die 24 uur zijn er een aantal blunders gemaakt. Er lekken trouwens steeds meer details uit over wantoestanden bij de oliewinning in de Golf van Mexico. Het is een verhaal van corruptie, complete onverschilligheid ten opzichte van het milieu en onwaarschijnlijke flaters.

BP kijkt aan tegen een boete van minimaal 60 miljard
Dat BP geblunderd heeft in de aanloop van de explosie: het belang hiervan is niet te onderschatten. Want als aangetoond kan worden dat BP effectief in de fout is gegaan, kan het bedrijf zwaar vervolgd worden. Het zou dan een straf van 4.300 dollar per gelekt vat kunnen krijgen.

U snapt nu ook meteen waarom BP alle moeite van de wereld doet om te liegen over de effectieve grootte van het lek. Tussen de lachwekkende 5.000 vaten olie per dag (800.000 liter) en de door wetenschappers geschatte 115.000 vaten per dag (18 miljoen liter) zit het verschil tussen “misschien geen fameuze bonus dit jaar” en zuiver bankroet. Zelfs in een “mild scenario”, waarbij BP 1.100 dollar per vat beboet wordt, hangt BP nu al een boete van 60 miljard boven het hoofd. Dat is exclusief de 760 miljoen die het al heeft uitgegeven aan het bestrijden van de ramp en exclusief de schadeclaims die het bedrijf te wachten staan van Amerikaanse burgers, die individueel het olieconcern ook nog eens kunnen aanpakken. In eerste instantie wegens inkomstenverderf (denk vissers en mensen die leven van toerisme), maar, nu ook blijkt dat mensen ziek worden door de olie, zullen ook daar rechtszaken van komen.

Nog wat vergif spuiten dan maar
Het verklaart niet alleen waarom BP zo liegt over de werkelijke grootte van het lek, maar ook waarom het ondanks een verbod van de Obama-administratie toch blijft doorsproeien met het kankerverwekkende product Corexit. BP sproeit met Corexit aan de oppervlakte, wat mooi is voor de public relations, want het breekt de olievlek op (het lost ze wel niet op) waardoor de fameuze plaatjes van een dikke zwarte laag olie op stranden uitblijft. Bovendien verdient het bedrijf via een omweggetje zelf aan het middel. Maar BP spuit ook Corexit onderwater tegen de lekkende bron. Daardoor komt veel van de olie niet aan de oppervlakte, maar dwaalt in gigantische wolken door de Golf van Mexico. Wat je niet ziet, is er niet en daar kunnen we alvast niet voor beboet worden, redeneren ze bij BP.

“Wij zijn groot en belangrijk”
Carl-Henric Svanberg, de chairman van BP, is ook alvast in de tegenaanval gegaan om de schade te beperken. “BP is big and important” (groot en belangrijk) vertelde hij aan de Finacial Times. In een interview met de krant zegt Svanberg dat de relatie die BP heeft met de Verenigde Staten voor beide partijen lucratief is. “De VS is een grote en belangrijke markt voor ons, en wij zijn een belangrijk bedrijf voor de VS, want we leveren olie en gas.”

Daniel Beltra, een bekroond journalist en natuurfotograaf, is momenteel in de Golf en vertelde ons aan de telefoon hoe BP er alles aan doet om journalisten weg te houden van plaatsen waar te zien is welke rampzalige gevolgen de olievlek nu al heeft aangericht. En BP krijgt daarbij steun van de plaatstelijke ordehandhavers en bevolking.

De veiligheidsplannen van BP: om mee te lachen
Er lekken steeds meer details uit over hoe de olieramp in de Golf van Mexico is kunnen gebeuren. Het is een verhaal van corruptie, complete onverschilligheid ten opzichte van het milieu en onwaarschijnlijke flaters.

Zo is er het veiligheidsplan van BP voor z’n activiteiten in de Golf van Mexico. “BP Gulf of Mexico Regional Oil Spill Response Plan” telt 582 pagina’s en werd laatst gereviseerd op 30 juni 2009. Dat lijkt indrukwekkend, tot je de moeite doet om het te lezen, en eerlijk gezegd, we kunnen niet geloven dat iemand ooit die moeite gedaan heeft.

Walrus in tropisch water
Zo iemand zou bijvoorbeeld opgemerkt hebben dat het weinig zin heeft om de walrus op te lijsten als één van de diersoorten die beschermd moeten worden bij een olielek in de Golf. Tenzij het een lek is dat ineens rijkt tot in Groenland, 5.000 kilometer verderop, waar zich de dichtsbijzijnde kolonie walrussen bevindt of tenzij de opsteller van het plan wat te veel naar tekenfilms heeft gekeken.

In de 582 pagina’s is ook niks terug te vinden over hoe het bedrijf een blowout kan stoppen, een incident zoals gebeurde met de Deepwater Horizon. Het worst-case scenario voorspelt een lekkage van een goeie 40 miljoen liter olie, terwijl we nu al boven de 300 miljoen zitten.

Waarom zoiets kan
Misschien vraagt u zich af waarom niemand zo’n rapport een onvoldoende gaf. Dat moet gebeuren door de Minerals Management Service (MMS), een tak van de federale Amerikaanse overheid. Die moet ook controleren ter plaatse of de veiligheidsvoorschriften worden nageleefd aan de hand van inspecties, waarvan rapporten worden opgemaakt. Er loopt een onderzoek naar die MMS, wegens een abnormaal aantal incidenten van corruptie en daden van wanbeleid.

“Vul die veiligheidsformulieren maar rap zelf in”
Zo blijkt dat inspecteurs van de MMS – nog eens, dit zijn overheidsambtenaren – het niet zo nauw namen met het uitvoeren van die inspecties. Het bureau dat verantwoordelijk is voor de regio Golf van Mexico stuurde de formulieren voor de rapporten gewoon op naar de boorplatformen met de boodschap “ze in te vullen met potlood”. Waarna de ambtenaar de vaststellingen netjes uitgomde en overschreef met inkt. Het Office of Inspector General (een soort Comité P voor overheidsdiensten) brengt later deze week een verslag uit van het onderzoek naar de MMS. Het potloodverhaal komt er prominent in aan bod.

Cadeautjes, seks en drugs om een oogje dicht te knijpen
Net als een hoop cadeautjes vanwege de olie-industrie. Inspecteurs lieten zich omkopen met exclusieve etentjes, tickets voor sportwedstrijden, vakanties, luxueuze geschenken en uiteraard de obligate dames van plezier, lapdances en vermoedelijk zelfs drugs om een oogje dicht te knijpen. Of ze aten gewoon van twee walletjes: zo is er het verhaal van een ambtenaar die vier boorplatformen inspecteerde van een firma terwijl hij in het midden van een sollicitatie bij diezelfde firma zat.

Bij het filiaal van de MMS in Lake Charles, dat verantwoordelijk is voor de veiligheidsinspecties in de hele Golfregio, bleken twee inspecteurs zwaar aan de drugs te zitten tijdens hun werk. Ze gaven dat zelfs toe aan de onderzoekscommissie. Die lichtte het gerecht in, maar het Attorney’s Office for the Western District of Louisiana, besloot blijkbaar dat het niet de moeite was om ze te vervolgen. Ze zijn nog steeds in dienst.

Cynisch allemaal, nietwaar? Maar zo gaat het in de wereld. Effe de juiste pollekes smeren en alles komt in orde. Niemand roept u ter verantwoording.

Euforie voorbarig: top kill werkt voorlopig niet (28 mei).

De top kill-operatie die de lekkende oliebron op 1.500 meter diepte in de Golf van Mexico moet dichten, lijkt niet te slagen. Er werd mee gestopt omdat er naast olie ook grote hoeveelheden ‘heavy mud’ uit het lek ontsnapten. 18 uur later is BP aan een nieuwe poging begonnen, maar het moet toegeven dat het er niet in slaagt de lekkende olie voorlopig te stoppen.
Vreemd is alweer de communicatie van BP. Gisteren stuurde het berichten de wereld in dat “alles naar wens verliep”, maar op dat moment bleek de operatie al 16 uur stilgelegd te zijn. De Amerikaanse kustwacht meldde zelfs euforisch dat het gat dicht was bij monde van admiraal Thad Allen.

De kustwacht, een, euhm, onafhankelijk orgaan.

240 kilometer kust door olie vervuild in VS

De omvang van de olieverontreiniging in de Golf van Mexico wordt steeds groter. Er is al meer dan 240 kilometer kust verontreinigd in de Verenigde Staten, meldde televisiezender CNN vandaag. Donderdag was nog sprake van 160 kilometer. Meer dan 400 vogels zijn sinds het begin van de ramp vijf weken geleden doodgegaan. Ook dolfijnen zouden gestorven zijn.

Wetenschappers spreken van de ergste olieverontreiniging in de geschiedenis van de VS. Er is al meer olie weggevloeid dan bij het ongeval met de olietanker Exxon Valdez in 1989 voor de kust van Alaska

Men vergelijkt blijkbaar graag met de ramp met de Exxon Valdez!

Wikipedia leert ons het volgende daarover:

Tussen de 41 miljoen en 132 miljoen liter (42,000 m³) ruwe olie kwam in de zee terecht waardoor 1.900 kilometer kustlijn van Alaska verontreinigd raakte, de grootste ecologische ramp uit de Amerikaanse geschiedenis. 580.000 zeevogels, 5500 otters, talloze robben en zeeleeuwen stierven. De visserij liep enorme schade op.

Alleen, daar werd in wezen enkel het oppervlaktewater vervuild. Dit olielek spuit op 1500 meter diepte…

Op de engelse versie van wikipedia kunt u mooi lezen hoe de maatschappij haar best deed om onder de betalingen uit te komen, en daar ook aardig in slaagde. Ze betaalden uiteindelijk minder dan 1/5e waar ze uiteindelijk voor veroordeeld werden. Gegeven dat de ramp gebeurde in 1989 en gegeven de ontwaarding van het geld 1989 – 2008 (wanneer ze uiteindelijk betaalden), is dit voor Exxon peanuts. Met andere woorden, ze komen er zeer goedkoop vanaf.

Litigation

Litigation was filed on behalf of 38,000 litigants. In 1994, a jury awarded plaintiffs US$ 287 million in compensatory damages and US$ 5 billion in punitive damages. Exxon appealed and the Ninth Circuit court reduced the punitive damages to US$ 2.5 billion. Exxon then appealed the punitive damages to the Supreme Court which capped the damages to US$ 507.5 million in June, 2008. On August 27, 2008, Exxon Mobil agreed to pay 75% of the US$ 507.5 million damages ruling to settle the 1989 Exxon Valdez oil spill off Alaska. In June 2009, a federal ruling ordered Exxon to pay an additional US$ 480 million in interest on their delayed punitive damage awards.

According to the National Oceanic and Atmospheric Administration, there are approximately 98 m³ (26,000 gallons) of Valdez crude oil still in Alaska’s sand and soil.

En zoals de laatste zin aangeeft, de olie is nog lang niet weg. Je moet niet vragen hoelang dit nog zal duren, en hoelang het zal duren vooraleer de olie uit de golf van Mexico en alle smeerlapperij daarrond zal verdwenen zijn.

Na drie dagen staat BP nog even ver met top kill: nergens (29 mei).

De fameuze top kill lijkt dan toch een maat voor niets te worden. Volgens ondermeer de New York Times staan de ingenieurs van BP na bijna drie dagen eigenlijk net zo ver als in het begin om het lek in de Golf van Mexico te dichten.
Er zijn ook al twee “junk shots” geweest, die allebei mislukten. Gisteren verklaarde de Amerikaanse admiraal Thad Allen op ABC’s Good Morning America nog dat alles volgens plan verliep en dat BP erin was geslaagd het lek voorlopig te dichten. Allen krijgt z’n informatie van BP, en iemand moet hoogdringend tegen de man zeggen zijn kop te houden, want net als eergisteren zat de admiraal ernaast.

Inderdaad, de man zou zijn kop moeten houden. Beter nog, hij zou zelf moeten gaan kijken, en objectieve informatie verspreiden. Maar BP wil daar natuurlijk liever geen pottekijkers.

BP overtrad eigen veiligheidsregels (30 mei).

De Britse oliemaatschappij BP was erg bezorgd over het olieboorplatform Deepwater Horizon, maar dat weerhield haar niet om de eigen veiligheidsregels met de voeten te treden. Dat blijkt volgens de New York Time uit documenten van het bedrijf.

“Ergste scenario”
Op 22 juni 2009 meenden BP-ingenieurs dat een metalen omhulsel, dat de maatschappij wilde gebruiken, onder hoge druk zou kunnen scheuren, aldus de documenten. “Dat zou het ergste scenario zijn”, stelde BP-boorspecialist Mark Hafle in een intern rapport.

Risico’s waren bekend
Het olieconcern besliste niettemin om bij zijn beslissing over het gebruik van het omhulsel te blijven. Omdat dit niet strookte met de veiligheidsregels van BP, werd de toestemming van andere verantwoordelijken van het concern gevraagd, citeert de krant uit het rapport. Waarom de onderneming de uitzondering toestond, staat niet in de documenten. Maar verantwoordelijken van BP waren wel op de hoogte van de risico’s.

Nou, wie kijk hier nog van op? Ik in ieder geval niet. Er zijn talloze precedenten te vinden in de geschiedenis waar mensen die weten waar ze ‘t over hebben de mond gesnoerd worden door hun “superieuren”, die zoals gewoonlijk te lomp zijn om te helpen donderen. Eén voorbeeld uit een totaal andere hoek: de ramp met de spaceshuttle uit 1986. Er zijn talloze andere voorbeelden te vinden, grote en kleine.

Olie zal tot eind augustus in Golf van Mexico lekken (31 mei).

Volgens Carol Browner, de energie-adviseur van het Witte Huis, is het einde van de verschrikkelijke milieuramp nog lang niet in zicht. Zeker tot eind augustus zal er olie in de Golf van Mexico blijven stromen, klinkt het onheilspellend.
Eerder verklaarde de energie-adviseur al dat het olielek, veroorzaakt door het zinken van het olieboorplatform Deepwater Horizon waarschijnlijk ” de ergste milieuramp is die de Verenigde Staten ooit gekend hebben”. Volgens Browner overtreft de hoeveelheid van het goedje dat nu vrijkomt zelfs de vervuiling na de schipbreuk van de Exxon Valdez in Alaska in 1989.

Mislukt
Eergisteren mislukte nog een poging van BP om het lek een halt toe te roepen. De methode hield in dat door robots een mix van het mineraal bariet, polymeren en zeewater onder grote druk de pijpleiding ingespoten werd, waarna met cement het gat blijvend moest worden gedicht. Het olieconcern gaat nu op zoek naar een andere oplossing.

Ze gaan op zoek naar een andere oplossing? Kijk nu eens… Om met een bekend en evenzeer geflopt politicus te spreken: “wie gelooft die mensen nog?”.

Witte Huis bang dat olielek BP nog gaat vergroten (31 mei).

De Amerikaanse regering weet het niet meer. Zelfs de modernste technologie blijkt niet in staat om het olielek in de Golf van Mexico te dichten. Dat BP het nu zelf maar oplost, zo lijkt de teneur in het Witte Huis. Maar de regering is ook bang dat BP met een nieuw plan het lek nog met 20 procent gaat vergroten.

De regering is bang… Euhm, tja, hadden de VS geen groot leger? Ofzoiets?

Ook uit Republikeinse hoek is de ongerustheid groot. De tegenstanders van president Barack Obama zijn over het algemeen voor de olieboringen. “En daar zal dit olielek geen verandering in brengen”, zegt Senator David Vitter van Louisiana. “Maar we moeten leren uit dit ongeval. Voorlopig mag er niet meer geboord worden in de Golf van Mexico. Niet voor we weten hoe we deze operaties veilig kunnen maken en wat er gebeurt als deze beveiliging het laat afweten.”

Bijleren zit er duidelijk niet in. En gezien het korte geheugen van de gemiddelde kiezer is dat uiteraard ook niet nodig.

Daarom volgt hier een selectie van ‘climate’ blogs en sites die ik persoonlijk als erg leerzaam en aangenaam ervaar. Voor de duidelijkheid heb ik ze ook genummerd (1 is voor mij persoonlijk de beste site, 2 is …):

1. Skeptical science

Deze site werpt een licht op de argumenten die ‘klimaatsceptici’ aanbrengen en weerlegd ze (bijvoorbeeld dat de zon verantwoordelijk zou zijn voor klimaatverandering in plaats van de mens, dat de aarde niet zou opwarmen, …). De bronnen worden ook weergegeven zodat je zelf verder op onderzoek kan als je dit zelf wil (wat altijd een goed teken is, transparantie is belangrijk). Er wordt ook aandacht besteed aan nieuws rond global warming, en waar nodig wordt een kritische noot toegevoegd.

2. realclimate.org

Deze blog kan op het eerste zicht erg intimiderend lijken: “climate science from climate scientists” is namelijk hun leuze. Maar ze maken de inhoud best eenvoudig en duidelijk om te begrijpen en ze ondersteunen hun argumenten best goed voor zover mij betreft. Deze blog zit barstensvol wetenschappelijke informatie die ook geschikt is voor mensen die minder op de hoogte zijn van de wetenschappelijke achtergrond rond dit thema. Ze bieden namelijk een volledige sectie op hun blog aan met links naar websites en info kanalen geschikt voor ‘beginners’. Je kan het hier vinden: realclimate:start here

Ze schuwen ook de media kritiek niet, zoals deze interessante post rond het zogenaamde ‘climategate schandaal’ aantoond: the economist

3. global warming is real

Deze blog is vooral een nieuwsblog die je helpt ‘up to date’ te blijven met het laatste nieuws rond milieu en in het bijzonder global warming. Een aanrader om te volgen.

4. ecorazzi

Een nieuwsblog met all ‘things green’. Ik lees deze blog graag om interessante weetjes op te pikken. Het kan dienen als een springplank om verder te duiken in het world wide web. Deze blog gaat niet alleen over milieu, maar ook over zaken zoals dierenrechten, celebs, … Het is dus een erg actuele en brede site, die best wel ontspannend kan zijn.

5. how to talk to a climate skeptic

De titel zegt het zelf: hoe ga je met dergelijke mensen om? Kloppen hun argumenten? Hoe antwoord je hierop? Je kan het kort en bondig vinden op deze site en is wel eens interessant om na te lezen. Dus waar wacht je nog op?

In de serie van op geldbeluste en niets ontziende bedrijven kunnen we deze keer het Japanse Mitsubishi aanhalen. Nu zijn de Japanners niet direct gekend om hun liefde voor zeedieren. Tenware je liefde vertaalt als “lekker om op te eten”, maar dan wil ik liever geen liefde van uwentwege ontvangen, dank u. Ik zou er mij zelfs zeer heftig tegen verzetten.

Wat er precies aan de hand is kunnen we lezen in de engelse krant The Independent.

Japan’s sprawling Mitsubishi conglomerate has cornered a 40 per cent share of the world market in bluefin tuna, one of the world’s most endangered fish.

A corporation within the £170bn Mitsubishi empire is importing thousands of tonnes of the fish from Europe into Tokyo’s premium fish markets, despite stocks plummeting towards extinction in the Mediterranean.

Bluefin tuna frozen at -60C now could be sold in several years’ time for astronomical sums if Atlantic bluefin becomes commercially extinct as forecast, a result of the near free-for-all enjoyed by the tuna fleet.

In the forthcoming documentary film The End of the Line, Roberto Mielgo, a former bluefin fisherman who travels the world monitoring catches, claims that Mitsubishi buys and sells 60 per cent of the threatened fish and that it has expanded its freezer capacity to hold extra bluefin.

Mitsubishi acknowledges that it freezes bluefin, but only, it says, to even out peaks and troughs in supply.

“Mitsubishi Corporation handles between 35 per cent and 40 per cent of Atlantic and Mediterranean bluefin tuna imported to Japan,” the company told The Independent.

“As we explicitly explained to the makers of the film, the fishing season for bluefin tuna in the Mediterranean is very short, making it necessary to freeze tuna to provide customers with stable supplies throughout the year.”

Fish stocks across the world are in retreat because of over-fishing. One study suggests oceans will be stripped clean of all fish by 2048. Bluefin is imminently at risk of commercial extinction. The wildlife charity WWF forecasts that breeding stocks of the fish that migrate from the Atlantic to spawn will be wiped out in the Mediterranean by 2012.

Although the legal bluefin catch is set at 22,000 tonnes, conservationists suspect the actual catch is 60,000 tonnes, four times the maximum that marine scientists recommend. After studying catches and sales, Charles Clover, the environmental journalist behind the film The End of the Line, believes that businesses involved in the ransacking are deep-freezing 20,000 tonnes of bluefin a year for later use.

He hopes his film will galvanise the public about over-fishing in the same way Al Gore’s An Inconvenient Truth mobilised opinion against climate change.

British retailers and chefs will not stock bluefin because it is so endangered. However, as disclosed in The Independent last week, the Japanese restaurant Nobu continues to serve it – while advising diners to choose a dish that is less environmentally damaging.

The fisheries body responsible for numbers, the International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas (ICCAT), sanctioned a bluefin catch of 22,000 tonnes this year in defiance of its own scientists who advised no more than 8,500-15,000 tonnes.

WWF said the decision was a “disgrace”. In fisheries circles, ICCAT is sometimes referred to as the International Conspiracy to Catch All Tuna. Rules forbidding the use of spotter planes to identify tuna shoals are flouted and boats are thought to have connections to organised crime in Italy.

Willie Mackenzie, a Greenpeace fish campaigner, said: “Mitsubishi are best known in the UK for making cars or electrical goods – and for most people it comes as a bit of a shock to find out they are one of the world’s biggest traders in the endangered bluefin tuna. Bluefin tuna are as endangered as rhinos or tigers.”

Om kort te gaan, ze speculeren er gewoon op dat de blauwe tonijn uitsterft, en ze zijn een grote reserve aan ‘t aanleggen om ze dan met grote winst te kunnen verkopen. Hoe cynisch kun je worden? Speculeren dat een soort gaat uitsterven om er vervolgens winst mee te doen. Ziekelijk hoe ver sommige bedrijven gaan voor geldgewin. Het toont natuurlijk voor de zoveelste maal aan dat grote bedrijven geen bal geven om het milieu. Geld, geld en nog eens geld. Wie of wat er ook het loodje moet voor leggen.

En ook hier staat de poitiek erbij en kijkt er naar. Deze keer worden de handjes misschien gesmeerd met visolie?

Uiteraard helpen ze met deze praktijken de tonijn verder de verdoemenis in, je moet geen genie zijn om dat te beseffen. Maar daar zullen die managers wel niet wakker van liggen. Misschien is het ook makkelijker om de Japanse “wetenschappelijke” houding te begrijpen in verband met walvisvangst. Ze willen ze namelijk tellen. Allemaal. Dan weten ze precies hoeveel er ooit geweest zijn.

Dat onderwaterfotograaf Dos Winkel niet alleen staat met zijn visie blijkt uit de documentaire The End of the Line. Er is ook een website.

Hieronder alvast een paar filmpjes als voorsmaakje.

Where did all the fish go? We ate it!

Over de blauwe tonijn en Mitsubishi.

De tonijnvangst. Gruwelijke beelden, maar vissen schreeuwen niet.

Vis vangen om vis te voeieren.

De zee was de grootste bron van voedsel.
Maar sinds een jaar of 10 beseffen “ze” dat het niet oneindig is. Ze hadden ‘t mij kunnen vragen, ik zou het hen meteen gezegd hebben.

Dat kon men vandaag lezen in de krant. Hieronder de tekst van dat artikel.

De poging om een koepel van 100 ton staal en beton over de twee mega-olielekken te plaatsen in de Golf van Mexico is uitgedraaid op een mislukking. Ondertussen is nu ook een dikke smurrie beginnen aanspoelen op de witte stranden van Alabama. En de pijp van de Deepwater Horizon blijft elke dag een miljoen liter ruwe olie in zee lekken.

Tijd- en geldverspilling. Meer is de poging van BP om de olielekken onder controle te krijgen – de koepel zou die sowieso nooit echt dichten – tot nu toe niet niet geweest. Het duurde twee weken om het ding te bouwen en drie dagen om het op z’n plaats te krijgen en 12 uur om de koepel te laten zakken tot op de diepte van de lekken. “Ik zou niet zeggen dat we gefaald hebben”, aldus chief operating officer Doug Suttles van BP, “ik zou eerder zeggen dat wat we hebben geprobeerd mislukt is.”

Nieuwe grotere koepel dan maar
Wat er ook van is, voor morgen wordt er niks beslist. Er is al begonnen met de bouw van een tweede, grotere koepel. Wild Well Control, Inc. uit Port Fourchon (Louisiana) meldt dat die een beetje andere vorm krijgt en wat groter is. Diepzeespecialisten hebben nochtans altijd gezegd dat een koepel gedoemd was om te mislukken. Ze voorspelden perfect wat er ook is gebeurd: ijskristallen zouden roet in het eten gooien. Bovendien waarschuwen ze ervoor dat als er iets misloopt en de koepel naar beneden zou donderen en de lekkende oliebron zou raken, er nog meer olie zal gaan lekken.

Het idee van de koepel begint dan ook meer en meer te lijken op een wel erge dure pr-stunt, die het onwaarschijnlijk griezelig scenario dat er nog bijna 80 dagen lang elke dag een miljoen liter olie in zee zal vloeien voor de reddingsboringen klaar kunnen zijn.

De woordvoerder van BP is erg grappig: ‘t is niet mislukt hoor, ‘t is alleen niet gelukt. Waarschijnlijk was de man in een vorig leven stand-up comedian. Omdat zijn grappen niet echt aansloegen heeft ie dan maar een andere job gezocht.

Interessant is vooral het feit dat diepzeespecialisten blijkbaar op voorhand gezegd hadden dat een koepel gedoemd was om te mislukken. Ze voorspelden perfect wat er ook is gebeurd: ijskristallen zouden roet in het eten gooien. Bovendien waarschuwen ze ervoor dat als er iets misloopt en de koepel naar beneden zou donderen en de lekkende oliebron zou raken, er nog meer olie zal gaan lekken.

Blijkbaar hebben ze daar bij BP geen oren naar. Het zijn tenslotte maar wetenschappers die dat zeggen, en die lullen ook maar wat uit hun nek over klimaattoestanden en zo… Tenminste als we de olieindustrie mogen geloven.

Dus ze hebben het toch maar eens geprobeerd. De wetenschappers konden tenslotte ongelijk hebben, nietwaar? Maar ze hadden wel gelijk. En wat gaan ze nu bij BP doen, ondanks de risico’s voorspeld door diezelfde deskundigen? Ze gaan het nog eens proberen met een grotere en zwaardere koepel.

Het is toch bijzonder cynisch dat zo’n bedrijf daar ook maar mee wegkomt. Maar ja, er zijn vele belangen mee gemoeid, natuurlijk. Vele politieke en andere handjes worden regelmatig goed gesmeerd met oliedollars. En als dat niet helpt zijn er nog de leugens en de propaganda.

Dat BP het niet nauw schijnt te nemen met allerlei veiligheidsmaatregelen blijkt uit het volgende artikel, dat een paar dagen geleden verscheen.

In de maanden voor de ramp met het olieplatform Deepwater Horizon in de Golf van Mexico ontsnapte BP in Alaska al vier keer aan een gelijkaardig drama. Dat staat in een brief van twee congresleden.

Tussen september 2008 en november 2009 scheurden al drie pijpleidingen van BP in Alaska. Die hadden verschillende explosies kunnen veroorzaken. In een vierde incident was er een technisch defect in een gascompressor. Daardoor kon het gas zich opbouwen en dreigde eveneens een zware ontploffing.

De brief was gericht aan de voorzitter van BP in Alaska, John Mingé. Sinds 2006 worden de werkzaamheden van het bedrijf nauwlettend in de gaten gehouden. Maar het incident met de gascompressor zou nooit openbaar gemaakt zijn. In de brief worden vragen gesteld over de veiligheid op de olieplatforms van BP.

Geluk gehad
“Het is moeilijk om het publiek uit te leggen hoe zwaar deze explosies konden zijn”, zegt Robert Bea, professor van de universiteit van Californië, aan The Guardian. “Het zouden mogelijk de zwaarste ontploffingen in de geschiedenis van de olie-industrie geweest zijn. Ze hebben veel geluk gehad.”

In april kwamen elf arbeiders om het leven door een explosie op het olieplatform Deepwater Horizon in de Golf van Mexico. Sindsdien wordt door een lek voortdurend olie in zee gespuwd. De gevolgen voor het milieu zijn niet te overzien, zeker als de olievlek de kusten en de binnenwateren van Louisiana en andere staten zou bereiken.

Miljoenen worden miljarden
De verhalen over nalatigheid kunnen grote gevolgen hebben voor BP. Als het bedrijf moet opdraaien voor de economische kosten, staat er normaal wettelijk een maximumbedrag van 75 miljoen dollar op. Maar dat geldt niet meer als het om een ongeval gaat waarbij de verantwoordelijke grote nalatigheid vertoonde. Op die manier zou BP dus wel nog alle kosten moeten betalen. En dan zal de ramp het bedrijf miljarden kosten.

BP heeft bovendien een verleden vol technische incidenten. In 2005 was er een ontploffing in een raffinaderij in Texas City. Daar stierven 15 arbeiders toen de regels niet gevolgd werden bij het gebruik van een bezinetoren. Een jaar later was er een olielek in Alaska, terwijl BP al vier jaar eerder gewaarschuwd was voor problemen met de pijpleidingen.

Ik kan eigenlijk alleen maar hopen dat deze ramp immense proporties aanneemt, en dat een groot deel van mensheid daar de gevolgen zal van voelen. Iets anders is niet voldoende om er echt iets aan te doen, en de augiusstal van de grote bedrijven en het grootkapitaal eens deftig uit te mesten. Dat is hoogstnodig, en het wordt ook hoe langer hoe duidelijker. Hopelijk gaan de mensen hun ogen eens echt open. Maar eerlijk gezegd geloof ik er niet in.

Ohja, in het vorig artikel over de olieramp stond een quote dat BP zou betalen voor alle schade. Het is te zeggen…

De Britse oliemaatschappij BP, de uitbater van het lekkende boorplatform, neemt de volle verantwoordelijkheid voor de olievervuiling op zich. Het bedrijf belooft de schade te vergoeden van mensen die een gegronde klacht kunnen indienen.

Ziet u het legale achterpoortje al wagenwijd openstaan? Ik in ieder geval wel.

En de schade van mensen vergoeden. En wat met de natuur? Wat gaan ze doen? Een deeltje van hun winst afstaan. Geld geven dus. Hoe zal dat waardeloos papier helpen om de natuur en het milieu te herstellen? Misschien kunnen de dollars gebruikt worden om de olie mee op te deppen. Graag uitbetalen in biljetten van 1 dollar dan. Hoewel menselijk haar blijkbaar ook heel goed is om olie op te deppen.

Een non-profit organisatie verzamelt haar van honderdduizenden mensen en dieren in om de olie op de stranden aan de Golf van Mexico op te ruimen. Menselijk haar neemt namelijk vier tot zes keer van zijn eigen gewicht aan olie op, het is dus ideaal om dit verwoestende goedje op te ruimen.

Vervuilde kust
De stichting Matter of Trust, geleid door Lisa Guatier, nam het initiatief voor de ophaling van menselijk haar als middel om de olie aan de kust op te ruimen. Ondertussen stuurden al meer dan
370.000 kappers hun afval op, daarnaast deden ook 100.000 dierenkappers en vele schaapscheerders hun donatie. Dit is goed voor een inzameling van 204.000 kilogram haar. Gautier liet dit transporteren naar opslaghuizen aan de Golf van Mexico. Vervolgens maakt de stichting hier matten van met panty’s, deze worden dan gebruikt aan de vervuilde kust van Louisiana. Het spijtige is dat de gigantische matten van haar niet op zee kunnen gebruikt worden.

Tekort
De olieruimers gebruiken het liefst matten uit synthetische materialen, die zijn veel efficiënter, want ze kunnen tot vijftien keer van hun eigen gewicht opnemen, maar er is momenteel een groot tekort hieraan om de ramp te kunnen opvangen. Menselijk haar werd ook al gebruikt in 2007 om olie op te ruimen in de buurt van San Franciso na een lek. Gautier zamelt al tien jaar haar in voor dit doel.

Jammer dat ik het mijne onlangs gemillimetreerd heb. Ze konden het gratis krijgen. Voor het haar van de topmensen uit de olie-industrie zullen ze waarschijnljk fors moeten betalen. Want niets voor niets in deze wereld, nietwaar? Als we er maar aan verdienen…